به گزارش پایگاه خبری ” چرخ اقتصاد” قیمت اتوبوس گران شده است و هزینه نرخ لوازم یدکی، قطعات و روغن هم طی این مدت افزایش پیدا کرده است. در نتیجه حاشیه سود رانندگان کاهش چشمگیری پیدا کرده است که باعث شده عملاً علاقه ای به سرمایه گذاری در این حوزه وجود نداشته باشد. تحریم ها و عدم ورود خودرو به داخل کشور، ناوگان اتوبوسرانی بین جاده ای را نصف کرده است.
داوود کشاورزیان، رئیس سابق سازمان راهداری و حمل و نقل معتقد است: قیمت اتوبوس جادهای در سال جاری نسبت به سال ۹۶ بیش از ۲۵ برابر شده و از حدود ۸۰۰ میلیون تومان به حدود بیست میلیارد تومان رسیده است. در حالی که کرایه جابجایی مسافر با ناوگان اتوبوسی حداکثر ۴ برابر شده است. عدم توازن بین افزایش قیمت اتوبوس و کرایه باعث شده سرمایهگذاری برای خرید اتوبوس جدید توجیه اقتصادی نداشته باشد. افزایش سن اتوبوسهای موجود و عدم ورود اتوبوس جدید باعث افزایش عمر متوسط ناوگان اتوبوسی شده و تعداد اتوبوس آماده عملیاتی برای مسیرهای متوسط و طولانی بشدت کاهش یافته و از حدود ۱۲۰۰۰ دستگاه در سال ۹۶ به حدود ۶۰۰۰ دستگاه درسال جاری برسد.
وی در ادامه افزود: عامل اصلی عدم افزایش کرایه متناسب با افزایش هزینهها علاوه بر سیاست قیمت گذاری دولت پایین بودن قیمت بنزین است. پایین بودن قیمت بنزین باعث تقویت حمل و نقل خصوصی و تضعیف حمل و نقل عمومی جاده ای خواهد شد. به عبارتی حمل و نقل عمومی به نفع حمل و نقل خصوصی، از گردونه رقابت خارج خواهد شد.
گفته می شود در ایران سالانه بین 80 تا 100 میلیارد دلار یارانه انرژی در کشور پرداخت می شود. بیشترین یارانه انرژی در دنیا در ایران پرداخت می شود. این موضوع، باعث شده طرح های بهینه سازی به نتیجه نرسد و در سایر بخش های اقتصادی هم مشکل به وجود آورده است اما آزادسازی قیمت بنزین، با مخالفت های بسیاری رو به رو شده است. در گذشته افزایش قیمت بنزین باعث شد، تورم عمومی به شدت بالا رود و بنزین که هم قیمت با نرخ آزاد بود، نتوانست قیمت بالای خود را حفظ کند.
